محمد تقي جعفري

214

ترجمه و تفسير نهج البلاغه ( فارسي )

اقسام مختلف منافع معنوى مىباشد . اين منفعت نه تنها بايد مزاحم اصول بنيادين حيات انسانى نباشد ، بلكه بالضّروره بايد ملايم و بر پا دارندهء اصول مزبوره بوده باشد . لذا فرهنگهائى كه بوجود مىآيند و زمانى يا از بعضى جهات براى انسان لذّتبخش و سودمند بوده و سپس عامل ضرر به انسانها مىباشند و يا نفع بعضى جهات آنها موجب ضرر بزرگترى به جهات ديگر مىگردد ، اين گونه عوامل منفعت دير يا زود از صحنهء حيات انسانها رخت برمىبندند و منتفى مىگردند . منفعتگرايى در فلسفهء تاريخ گمان نمىرود خردمندى پيدا شود و در نفعگرائى انسانها كمترين ترديدى داشته باشد ، چنان كه گريز از ضرر براى انسانها بعنوان يك اصل كاملًا جدّى مطرح است . منفعت در قرآن مجيد با صراحت كامل مورد تذكَّر قرار گرفته است از آن جمله : 1 - * ( إِنَّ فِي خَلْقِ السَّماواتِ وَالأَرْضِ وَاخْتِلافِ اللَّيْلِ وَالنَّهارِ وَالْفُلْكِ الَّتِي تَجْرِي فِي الْبَحْرِ بِما يَنْفَعُ النَّاسَ وَما أَنْزَلَ الله مِنَ السَّماءِ مِنْ ماءٍ فَأَحْيا بِه الأَرْضَ بَعْدَ مَوْتِها وَبَثَّ فِيها مِنْ كُلِّ دَابَّةٍ وَتَصْرِيفِ الرِّياحِ وَالسَّحابِ الْمُسَخَّرِ بَيْنَ السَّماءِ وَالأَرْضِ لَآياتٍ لِقَوْمٍ يَعْقِلُونَ ) * ( 1 ) ( قطعا ، در آفرينش آسمانها و زمين و تعاقب شب و روز و كشتى كه در دريا به نفع مردم حركت مىكند و در آن آب كه خداوند از آسمان فرستاده و زمين را بعد از مرگش حيات مىبخشد و در اين كه از هر نوع جنبنده در روى زمين منتشر ساخته و در وزش بادها و ابر مسخّر ميان آسمان و زمين آياتى است براى مردمى كه تعقّل مىنمايند . )

--> ( 1 ) . البقرة آيهء 164 .